عاشقانه مانیا

دلم بدون تو غمگین و با تو افسرده است چه کرده ای که ز بود و نبودت آزرده است به عکس های خودم خیره ام ، کدام منم ؟ زمانه خاطره های مرا کجا برده است چه غم که بگذرد از دشت لاله ها توفان که مرگ دلخوشی غنچه ها پژمرده است اگر سقوط بهای بلند پروازیست پرنده ی دل من بی سبب زمین خورده است از این به بعد به رویم در قفس مگشای چرا که طوطی این قصه پیش از این مرده است فاضل نظری ...

سردم ، سرد سردديگر تب هم ندارمهذيان هم نميگويمآرام شدم ، ديگر به ياد تو هم نيستمميترسم،شايد مرده ام!امروز تورا ديدمبا ديگري...!هيچ فرقي نكرده بوديفقط جاي من ، او بود...شايد مرده ام!نميدانم...!...

ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪﺧﻨﺪﯾﺪﻡﻭ ﻫﻤـــﻪ ﺁﺩﻡ ﻫــــــﺎ ﺭﺍ ﺧﻨــــــــــــﺪﺍﻧﺪﻡﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﺑـــــــــــﻮﺩ ﮐﻪ ﺻــــــــﺪﺍﯼ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﻢﮔـــــــــﻮﺵ ﻫﻤــــــــــــﻪ ﺭﻭ ﮐﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ …ﺍﻣﺎﺣﺎﻻﺻـــــــﺪﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﺧـــﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﻮﻡﺩﻟﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ … . ﺑـــــــــﺎﺭﺍ ﻥ!ﺩﻟﻢ ﺩﺭﯾﺎ … ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ … ﺩﺭﯾــــــــــــــــــﺎ !ﺩﻟﻢ … ﺩﻝ … ﻣﯽ ﺧـــــــــــــﻮﺍﻫﺪ … ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﯽ ...